ATROF-MUHITNI MUHOFAZA QILISHDA MOLIYAVIY MANBALAR
Keywords:
Kalit so‘zlar: atrof-muhitni muhofaza qilish, moliyalashtirish manbalari, yashil iqtisodiyot, ekologik investitsiyalar, davlat-xususiy sheriklik (PPP), xalqaro moliyaviy institutlar, yashil obligatsiyalar, ekologik soliq tizimi, ekologik jamg‘armalar, barqaror rivojlanish., Ключевые слова: охрана окружающей среды, источники финансирования, зелёная экономика, экологические инвестиции, государственно-частное партнёрство (ГЧП), международные финансовые институты, зелёные облигации, экологическая налоговая система, экологические фонды, устойчивое развитие., Keywords: environmental protection, financing sources, green economy, environmental investments, public–private partnership (PPP), international financial institutions, green bonds, environmental taxation system, environmental funds, sustainable development.Abstract
Annotatsiya. Ushbu maqolada atrof-muhitni muhofaza qilish jarayonlarini moliyalashtirishning zamonaviy manbalari va ularning samaradorligini oshirishga qaratilgan mexanizmlar IMRAD tamoyillari asosida chuqur tahlil qilingan. Tadqiqot doirasida davlat moliyaviy resurslari, xususiy sektorning ekologik investitsiyalari, xalqaro moliyaviy institutlarning grant va kredit dasturlari hamda davlat-xususiy sheriklikka asoslangan aralash moliyalashtirish modellarining amaliy ahamiyati o‘rganilgan. Olingan natijalar ekologik loyihalarni barqaror moliyaviy qo‘llab-quvvatlash uchun manbalarni diversifikatsiya qilish strategik zarurat ekanini ko‘rsatadi. Rivojlangan mamlakatlar tajribasi yashil obligatsiyalar, ekologik soliq tizimlari va grant dasturlaridan foydalanish samaradorligini tasdiqlasa, O‘zbekiston sharoitida ekologik jamg‘armalar faoliyati va xalqaro hamkorlikni kengaytirish yashil iqtisodiyotga o‘tish jarayonini tezlashtirayotgan omillar sifatida namoyon bo‘lmoqda. Maqola ekologik siyosatning moliyaviy asoslarini mustahkamlash bo‘yicha ilmiy xulosalar hamda amaliy tavsiyalarni taqdim etadi.
Аннотация. В данной статье проведён глубокий анализ современных источников финансирования процессов охраны окружающей среды и механизмов повышения их эффективности в соответствии с принципами IMRAD. В рамках исследования изучены государственные финансовые ресурсы, экологические инвестиции частного сектора, грантовые и кредитные программы международных финансовых институтов, а также практическая значимость смешанных моделей финансирования, основанных на государственно-частном партнёрстве. Полученные результаты показывают, что диверсификация источников является стратегически важным условием устойчивой финансовой поддержки экологических проектов. Опыт развитых стран подтверждает эффективность использования зелёных облигаций, экологических налоговых систем и грантовых программ, тогда как в условиях Узбекистана активизация деятельности экологических фондов и расширение международного сотрудничества выступают факторами, ускоряющими переход к «зелёной» экономике. Статья представляет научные выводы и практические рекомендации по укреплению финансовых основ экологической политики.Abstract. This article provides an in-depth analysis of modern sources of financing environmental protection processes and the mechanisms aimed at enhancing their effectiveness, structured according to the IMRAD principles. The study examines government financial resources, private sector environmental investments, grant and loan programs offered by international financial institutions, as well as the practical significance of mixed financing models based on public–private partnerships. The results indicate that diversifying funding sources is a strategic necessity for ensuring sustainable financial support of environmental projects. The experience of developed countries confirms the effectiveness of green bonds, environmental tax systems, and grant programs, while in the context of Uzbekistan, the strengthening of environmental funds and the expansion of international cooperation serve as key factors accelerating the transition to a green economy. The article presents scientific conclusions and practical recommendations for reinforcing the financial foundations of environmental policy.