ELEKTROODONTODIAGNOSTIKA - Xodjayeva Diyora Zuxriddinovna; Tilovov Olim Xojamurod o’g’li; Bozorov Fozil Sobirovich; Olimjonov Abdumalik Otabek o’g’li (Ta’lim innovatsiyasi va integratsiyasi, 2025)
Annotatsiya. Elektroodontodiagnostika — tish pulpasi va periapikal to‘qimalarning funksional holatini baholash uchun elektr tokiga asoslangan instrumental diagnostika usuli bo‘lib, stomatologiyada vitalitetni aniqlashda keng qo‘llaniladi. Ushbu metod pulpaning nerv tolalari va sensor retseptorlarining elektr tokiga javobini o‘lchash orqali pulpa hayotiyligini (vitalitet) baholaydi: sog‘lom pulpada sezgirlik past tok darajasida aniqlanadi, yallig‘lanish yoki degeneratsiya jarayonida esa sezgirlik o‘zgargan yoki yo‘qolgan bo‘ladi. Elektroodontodiagnostika asosiy klinik vazifalarni — pulpitni aniqlash, pulpa nekrozasi va periapikal patologiyani farqlash, travma va replantatsiya holatlarida pulp funksiyasini kuzatish hamda endodontik va konservativ muolajalar samaradorligini baholash — bajaradi. Metodning afzalliklari: invaziv emasligi, tez olib borilishi, arzon uskunalar bilan bajarilishi va takroriy o‘lchovlar orqali dinamik kuzatuvga yaroqliligi. Cheklovlari: elektr tokining natijalariga ta’sir qiluvchi tashqi omillar (emalning kiyimi, restorativ materiallar, kontakt sifati, bemorning yoshi va tishning erksizligi), faqat sensorik javobni baholashi (mikroskopik va mikrovaskulyar o‘zgarishlarni ko‘rsatmaydi), shuningdek, noto‘g‘ri interpretatsiya qilish ehtimoli. Shuning uchun elektroodontodiagnostika yakuniy tashxisni tasdiqlash yoki rad etishda klinik va rentgenologik tekshiruvlar bilan birgalikda qo‘llanilishi lozim.