ELEKTROODONTODIAGNOSTIKA - Xodjayeva Diyora Zuxriddinovna; Tilovov Olim Xojamurod o’g’li; Bozorov Fozil Sobirovich; Olimjonov Abdumalik Otabek o’g’li (Ta'lim innovatsiyasi va integratsiyasi, 2025)
Annotatsiya.  Elektroodontodiagnostika  —  tish  pulpasi  va  periapikal to‘qimalarning  funksional  holatini  baholash  uchun  elektr  tokiga  asoslangan instrumental  diagnostika  usuli  bo‘lib,  stomatologiyada  vitalitetni  aniqlashda  keng qo‘llaniladi. Ushbu metod pulpaning nerv tolalari va sensor retseptorlarining elektr tokiga  javobini  o‘lchash  orqali  pulpa  hayotiyligini  (vitalitet)  baholaydi:  sog‘lom pulpada  sezgirlik  past  tok  darajasida  aniqlanadi,  yallig‘lanish  yoki  degeneratsiya jarayonida esa sezgirlik o‘zgargan yoki yo‘qolgan bo‘ladi. Elektroodontodiagnostika asosiy  klinik  vazifalarni  —  pulpitni  aniqlash,  pulpa  nekrozasi  va  periapikal patologiyani farqlash, travma va replantatsiya holatlarida pulp funksiyasini kuzatish hamda endodontik va konservativ muolajalar samaradorligini baholash — bajaradi. Metodning  afzalliklari:  invaziv  emasligi,  tez  olib  borilishi,  arzon  uskunalar  bilan bajarilishi va takroriy o‘lchovlar orqali dinamik kuzatuvga yaroqliligi. Cheklovlari: elektr tokining natijalariga ta’sir qiluvchi tashqi omillar (emalning kiyimi, restorativ materiallar,  kontakt  sifati,  bemorning  yoshi  va  tishning  erksizligi),  faqat  sensorik javobni  baholashi  (mikroskopik  va  mikrovaskulyar  o‘zgarishlarni  ko‘rsatmaydi), shuningdek,  noto‘g‘ri  interpretatsiya  qilish  ehtimoli.  Shuning  uchun elektroodontodiagnostika  yakuniy  tashxisni  tasdiqlash  yoki  rad  etishda  klinik  va rentgenologik tekshiruvlar bilan birgalikda qo‘llanilishi lozim.