ANTIK FALSAFADA INSONPARVARLIK VA SUBSTANSIONALLIK G‘OYALARINING RIVOJLANISHI: SUQROT, AFLOTUN, ARASTU VA BOSHQA FALSAFIY MAKTABLAR TAHLILI - Mirzaxolov Nodirbek Tojiboyevich (Ta'lim innovatsiyasi va integratsiyasi, 2026)
Annotatsiya:  Ushbu  maqolada  antik  falsafaning  insonparvarlik  va substansionallik g‘oyalari tizimli tahlil qilinadi. Qadimgi Yunoniston falsafasida inson mohiyati, uning dunyodagi o‘rni va borliq bilan munosabatlarini anglash bosqichlari Suqrot, Aflotun, Arastu, Epikur, stoitsizm, skeptitsizm va neo-aflotunchilik ta’limotlari misolida yoritilgan. Maqolada Suqrotning “o‘zingni angla” tamoyili va “fazilat – bu bilimdir” tezisi, Aflotunning g‘oyalar olami va inson ruhining  abadiy substansiyasi haqidagi ta’limoti, Arastuning birinchi va ikkinchi substansiyalar haqidagi nazariyasi hamda uning “inson siyosiy hayvondir” degan tamoyili tahlil qilingan. Shuningdek, Epikurning baxt va zavq falsafasi, stoitsizmning taqdirga bo‘ysunish va ichki erkinlik haqidagi  qarashlari,  skeptitsizmning  bilish  chegaralari  va  hukmdan  voz  kechish tamoyili hamda neo-aflotunchilikning Yagona va inson ruhining yuksalishi haqidagi ta’limoti o‘rganilgan.