(untitled) (Ustozlar uchun, 2025)
Ushbu maqolada Muhammadniyoz Nishotiyning “Husn va Dil” dostonida an’ana va novatorlik masalasi tahlil qilinadi. Asarda an’anaviy doston shakllari saqlanib qolgan bo‘lsa-da, muallif allegorik va psixologik obrazlar, tasavvufiy elementlar, ijtimoiy-iktisodiy leksika orqali yangicha badiiy va g‘oyaviy yondashuvlarni yaratgan. Tadqiqotda dostonning klassik epik va lirik merosga sodiqligi, shuningdek uning zamonaviylik elementlari — syujet, til va g‘oya jihatidagi yangiliklar — ko‘rsatib o‘tiladi. Maqola “Husn va Dil”ni xalq og‘zaki merosi, tasavvufiy tafakkur va ijtimoiy kontekst bilan uyg‘unlashtirgan original asar sifatida tasvirlaydi.