(untitled) (Ustozlar uchun, 2026)
Ushbu maqolada oʻzbek xalq folklorining asosiy janrlari – dostonlar va ertaklar tilining lingvopoetik xususiyatlari til va madaniyat kesishmasi nuqtai nazaridan tahlil etiladi. Tadqiqotning asosiy maqsadi folklor matnlarida til vositalarining (metafora, epithet, parallelism, alliteratsiya, poetik sintaksis) madaniy-semantik yukini ochib berish, ularning milliy mentalitet, qadriyatlar va ogʻzaki ijod anʼanalari bilan bogʻliqligini koʻrsatishdan iborat. “Alpomish” dostonida poetonimlar (Alpomish, Barchin, Boychibor), metaforik tasvirlar va epik formulalarning lingvokulturologik roli, sehrli ertaklarda (“Zumrad va Qimmat”, “Bahrom va Sherzod”, “Ikki oy va ikki yulduz”) takror, sehrli obʼyektlar (taroq, oyna) va lingvopragmatik vositalarning madaniy-maʼrifiy funksiyasi misolida ochib beriladi. Tadqiqot natijalari folklor tilining nafaqat badiiy, balki milliy oʻzlikni saqlash va tarbiyaviy vosita sifatidagi ahamiyatini tasdiqlaydi. Maqola filologiya sohasidagi dolzarb muammolarni yoritadi va oʻzbek tilshunosligida lingvofolkloristika yoʻnalishini rivojlantirishga hissa qoʻshadi.