(untitled) (Ustozlar uchun, 2025)
Бухоро амирлигида аҳоли ижтимоий аҳволи юқори даражада бўлмасада, олишга чанқоқлик турли табақа ва қатламларга жуда кучли эди. Мамлакатда маънавият ўзига хос юксак бўлиб, халқнинг бағрикенглиги мусаффо табиати маданияти ва маънавиятида ўз аксини топган эди. Илм олишга бўлган талабни Бухоро шаҳрида 300 дан ортиқ мадрасаларни фаолият кўрсатгани буни яққол мисолидир. Муҳаммад Али Балжувоний[1] ва Садри Зиёнинг[2] ҳабар беришича, Бухорода мадрасалар олий, ўрта ва қуйи тоифаларга бўлиниб, уларнинг сони 204 та эди. Садриддин Айний эса Бухорода 300 мадраса борлигини айтади.[1] Муҳаммад Али Балжувоний. “Тарихи Нофеий”, “Академия”, Тошкент., 2001 йил.[2] Садри Зиё. “Наводири Зиёия”, Душанбе, “Адиб” 1991 йил.