O‘ZBEK TILINING RIVOJLANISHIDA NAZARIY TILSHUNOSLIKNING O‘RNI
Abstract
Annotatsiya
Ushbu maqolada o‘zbek tilining rivojlanishida nazariy tilshunoslikning o‘rni
yoritiladi. Unda O‘zbekistonda tilshunoslik tadqiqotlarining tarixiy asoslari,
fonologiya, morfologiya, sintaksis va semantika bo‘yicha mashhur olimlarning
hissalari tahlil qilinadi. Maqolada nazariy tilshunoslikning o‘zbek tilini
standartlashtirishga, jumladan, grammatika, imlo va adabiy me’yorlarni belgilashga
ta’siri ko‘rsatilgan. Shuningdek, nazariy yondashuvlarning zamonaviy til rivojiga,
xususan, terminologiya yaratish, lug‘at tuzish va ta’lim jarayonlarida qo‘llanishi
muhokama qilinadi. Maqola xulosa sifatida nazariy tadqiqotlarni amaliyot bilan
uyg‘unlashtirish zarurligini ta’kidlaydi.
References
Foydalanilgan adabiyotlar
1. Abdurahmonov, G‘. (1980). O‘zbek tilshunosligining nazariy masalalari. Toshkent
: Fan.
2. Koshg‘ariy, M. (1072/1982). Devonu lug‘otit-turk. (Tarj. R. Dankoff). Harvard Un
iversity Press.
3. Madvaliyev, A. (1995). O‘zbek tilining grammatikasi. Toshkent: O‘qituvchi.
4. Rahmatullayev, Sh. (2006). Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Toshkent: Universitet nashr
iyoti.
5. Johanson, L. (1998). Turk tillarining tuzilishi. Viesbaden: Harrassowitz.
6. Lewis, G. (2000). Turkcha grammatika. Oksford: Oxford University Press.
