HALIMA AHMEDOVA SHE’RIYATIDAGI TAKRORLARNING LINGVOPOETIK XUSUSIYATLARI
Keywords:
Kalit so‘zlar: lingvopoetika, poetik matn, sintaktik birlik, anafora, epifora, takror, poetik uslub, badiiy-estetik vosita.Abstract
Annotatsiya. Mazkur maqolada Halima Ahmedova she’riyatidagi sintaktik birliklarning lingvopoetik xususiyatlari, xususan, takrorlarning badiiy-estetik vazifalari tahlil qilinadi. Shoira she’rlarida anafora, epifora, leksik va sintaktik takrorlarning qo‘llanishi poetik matnning ritmik tuzilishini shakllantirishi, emotsional-ekspressiv ta’sirni kuchaytirishi hamda muallif individualligini namoyon etishi ilmiy asosda yoritiladi. Tadqiqot davomida lingvopoetik tahlil, tavsifiy va kontekstual metodlardan foydalanildi. Tahlillar natijasida Halima Ahmedova she’riyatida takror vositalari poetik mazmunni chuqurlashtiruvchi muhim lingvistik birlik sifatida namoyon bo‘lishi aniqlandi.
References
1. Yakobson R. Poetics and Linguistics.-Moscow: Progress, 1987.
2. Vinogradov V.V. Stilistika nazariyasi. – Moskva: Nauka, 1971.
3. o‘ldoshev M. Badiiy matn va lingvopoetika, - Toshkent: Fan, 2008.
4. Yaqubbekova M. O‘zbek xalq qo‘shiqlarining lingvopoetik xususiyatlari. – Toshkent, 2012.
5. Erkinova N. Eshqobil Shukur she’rlarining lingvopoetik tadqiqi. – Toshkent, 2024.
