TILSHUNOSLIK NAZARIYASINING O‘RGANISH BOSQICHLARINI O‘RGANISH
Abstract
Tilshunoslik, „Lingvistika“ — til haqidagi, uning ijtimoiy tabiati, vazifasi, ichki
tuzilishi, tasnifi, muayyan tillarning amal qilish (faoliyat) qonunlari, tarixiy taraqqiyoti
haqidagi fandir. Maqsadi va vazifasiga koʻra, tilshunoslikning bir nechta yoʻnalishlari
(sohalari) bor: umumiy tilshunoslik — tilni umuman insonga xos hodisa sifatida
oʻrganuvchi, asosiy vazifasi dunyo tillariga xos eng umumiy belgi-xususiyatlarni
aniqlash va yoritish boʻlgan soha; xususiy tilshunoslik— ayrim bir til belgi-
xususiyatlarini oʻrganuvchi soha; amaliy tilshunoslik — tildan foydalanish bilan
aloqador amaliy masalalarni (eksperimental) , leksikografiya, lingvostatistika,
transkripsiya, transliteratsiya va boshqalar) hal qilish metodlarini ishlab chiquvchi
yoʻnalish; matematik lingvistika, strukturaviy tilshunoslik, qiyosiy-tarixiy tilshunoslik
va boshqa paralingvistika, etnolingvistika, psixolingvistika, sotsiolingvistika kabi
sohalar soʻzlovchi (shaxs)ning jamiyatdagi faoliyati bilan aloqador til xususiyatlarini
oʻrganadi.
References
Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati:
1. A. Nurmonov, B. Yo‘ldoshev. Tilshunoslik va tabiiy fanlar. ,,Sharq” nashriyot-
matbaa aksiyadorlik kompaniyasi bosh tahririyati. – T.: 2001.
2. A. Hojiyev. Tilshunoslik terminlarining izohli lug‘ati. O‘zbekiston Milliy
ensiklopediyasi davlat ilmiy nashriyoti. – T.: 2002.
3. Jamolxonov H.A Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – T.: ,,Talqin” nashriyoti. 2005.
4. Jamolxonov H. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Toshkent, 2010
5. Hozirgi o‘zbek tili: Baxtiyor Mengliyev. “Excellent Publication” – Toshkent.
2020 – 182 4. Hozirgi o‘zbek adabiy tili: H. jamolxonov. Toshkent “Talqin”.
2005. – 204-210-sahifalar
6. O‘zbek tilining izohli lug‘ati . birinchi jild. – Toshkent: Davlat ilmiy nashriyoti,
2006. -680 b
